چکیده و مقدمه مقاله

کشف آهک را به عشایر و ایلات نسبت میدهند. آنان با سنگ و گل اجاق می ساختند و در آن  آتش میافروختند. گرماى اجاق، همه یا بخشى از سنگ هاى آهکى را میپخت و به آهک زنده تبدیل میکرد. پس از بارندگى یا ریختن آب روى اجاق (براى خاموش کردن) آهک زنده شکفته و به شیره ى آهک تبدیل و با گل مجاور ترکیب می شد و در نتیجه همه ى مواد پیرامون خود را به هم می چسباند و جسم سخت و یکپارچه اى را به وجود می آورد. انواع ملات هاى آهک باویژگی های مختلف ازنظرنحوه ى خودگیری مانند شفته آهک (دوغاب آهک و خاک) و ساروج از قدیم در ایران مورد استفاده بوده و از آنها در احداث ساختمان، بندها و باروها استفاده میکرده اند. در دهه هاى اخیر استفاده از آهک و شفته ى آهکى براى پایدارکردن زمینها، پی سازى راه ها و جلوگیرى از روییدن گیاهان در شانه ى خاکى راههاى آسفالته به مقدار زیاد به کارمی رفته است.  ازآنجایى که آهک در مجاورت با فلز موجب فساد فلزات می شود، به همین جهت مصرف کلیه ى ملات هایى که در آن از آهک استفاده مى شود در مجاورت مواد فلزى ممنوع است. البته در جاهایى که مشکل خوردگى فلزات وجود ندارد میتوان از آن استفاده نمود.

پختن سنگ آهک:

براى تهیه ى آهک زنده؛ سنگ آهک را مى پزند تا گاز کربنیک آن جدا شود cao+co2=حرارت+   caco3. در این صورت آنچه به جا مى ماند کلسیم اکسید است که به آن «آهک زنده» یا «نشکفته» می گویند. آهک زنده پس از ترکیب با آب  (Cao+H2o=Ca(OH)2)آب آهک یا همان هیدروکسید کلسیم حاصل شود(که برای ضدعفونی که بعدا توضیح داده خواهدشد نیز مورد استفاده قرارمی گیرد) که مى تواند با دیگر مصالح ترکیب شود و در ساختمان مورد استفاده قرار گیرد. جنس آهک زنده به ترکیب عناصر خارجى موجود در آن بستگى دارد.

انواع کاربری های آهک :

1-ملات گل آهک

2-شفته آهک

3-ملات ماسه و آهک

4- ملات باتارد

5-ملات ساروج

6-تثبیت زمین های رسی (افزایش ضخامت باربری)

7-پی سازی

8-دیوار چینی

9-شمع آجره زیربناهای مناطق مرکزی ایران

10-تزئینات

11-ضدعفونی

12-صنعت